Ως καθηγητές, καλούμαστε καθημερινά να διαχειριστούμε μεγάλο όγκο πληροφοριών, ευθυνών και ρόλων. Όταν, όμως, βρεθούμε και εμείς στη θέση του εξεταζόμενου, συχνά πιστεύουμε ότι το άγχος που βιώνουμε οφείλεται αποκλειστικά στην ύλη και στις απαιτήσεις των εξετάσεων.
Στην πραγματικότητα, ο όγκος των πληροφοριών δεν είναι η αιτία του άγχους. Το άγχος μας είναι το αποτέλεσμα της μάλλον μη σωστής διαχείρισης της καθημερινότητάς μας. Τι θέλω να πω με αυτό; Το άγχος των εξετάσεων δεν είναι ένα ξεχωριστό, απομονωμένο άγχος. Αντίθετα, είναι γενικό και υπάρχει ήδη μέσα μας απλά, σε περιόδους αυξημένης πίεσης, επιδεινώνεται. Θα λέγαμε λοιπόν ότι οι εξετάσεις δεν το δημιουργούν· το αποκαλύπτουν. Το άγχος δεν γεννιέται την ημέρα των εξετάσεων!
Όταν η καθημερινότητά μας χαρακτηρίζεται από συνεχή βιασύνη, έλλειψη ορίων, εσωτερική πίεση και απουσία φροντίδας του εαυτού, τότε οποιαδήποτε απαιτητική διαδικασία — όπως οι εξετάσεις — λειτουργεί σαν μεγεθυντικός φακός. Το πρόβλημα δεν είναι «έχω πολλά να διαβάσω». Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε μάθει να ζούμε μόνιμα σε κατάσταση έντασης και σύγχυσης. Όμως, το παρόν άρθρο δεν θα εστιάσει στους παράγοντες που προκαλούν άγχος, αλλά θα παρουσιάσει τον ένα και μοναδικό τρόπο που μας κάνει να μειώσουμε το άγχος που μας διακατέχει σε όλη την διάρκεια του χρόνου, εφαρμόζοντας μια συνήθεια πουθ προσωπικά με έχει βοηθήσει τόσο πολύ ώστε -χωρίς καν να το καταλάβω και να το συνειδητοποιήσω!- με έκανε να μειώσω το άγχος μου στο ελάχιστο και να το μετατρέψω σε δημιουργικό άγχος και όχι σε έντονη στρεσογόνα κατάσταση.
Ποια είναι όμως εκείνη η τακτική που με βοήθησε να περιορίσω το άγχος μου;
Η συστηματική ενασχόλησή μου με την αυτοβελτίωση και την αυτοβοήθεια είτε πρόκειται για την ανάγνωση/ άκουσμα βιβλίων προσωπικής ανάπτυξης είτε για την παρακολούθηση σεμιναρίων αυτοβοήθειας, πωλήσεων, ακόμη και συγγραφής.
Η προσωπική και επαγγελματική εξέλιξη δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται οι δυσκολίες. Σημαίνει ότι αλλάζει ο τρόπος που στεκόμαστε απέναντί τους.
Όσο περισσότερο εξελισσόμαστε μέσα από τέτοιες πρακτικές που ανέφερα παραπάνω τόσο περισσότερο:
• καλλιεργούμε αυτογνωσία,
• εφαρμόζουμε αρχές θετικής ψυχολογίας,
• μαθαίνουμε να διαχειριζόμαστε τον φόβο,
• και αξιοποιούμε τη γνώση που μας προσφέρουν τα βιβλία αυτοβοήθειας σε όλες τις πτυχές της ζωής μας,
Επιπλέον, ανακαλύπτοντας τεχνικές και μεθόδους που χρησιμοποιούν κορυφαίοι παγκοσμίως προπονητές ζωής τόσο λιγότερο άγχος εμφανίζουμε — όχι επειδή η ζωή γίνεται ευκολότερη, αλλά επειδή εμείς γινόμαστε πιο συνειδητοί.
Τα βιβλία αυτοβοήθειας και τα εργαλεία προσωπικής ανάπτυξης δεν λειτουργούν μαγικά. Λειτουργούν όμως συσσωρευτικά και σε βάθος χρόνου. Κάθε μικρή αλλαγή στον τρόπο σκέψης, στον εσωτερικό μας διάλογο και στη διαχείριση της καθημερινότητας μειώνει το συνολικό μας άγχος.
Όσο εξελισσόμαστε, τόσο μειώνεται το άγχος
Η εξέλιξη δεν σημαίνει «δεν αγχώνομαι».
Σημαίνει:
• αναγνωρίζω το άγχος,
• κατανοώ από πού προέρχεται,
• και επιλέγω συνειδητά πώς θα δράσω.
Έτσι, οι εξετάσεις παραμένουν απαιτητικές, αλλά παύουν να είναι απειλητικές.
Πρακτικές ερωτήσεις που βοηθούν; Η εξέλιξη περνά μέσα από τις σωστές ερωτήσεις. Όταν το άγχος εμφανίζεται, μπορούμε να σταθούμε και να αναρωτηθούμε:
• Αυτό που με απασχολεί τώρα, θα είναι σημαντικό για μένα σε έναν χρόνο;
• Τι θα συμβεί αν πραγματοποιηθεί το χειρότερο σενάριο που φοβάμαι;
• Πόσο πραγματικά θα με επηρεάσει το αποτέλεσμα;
• Πού θέλω να φτάσω;
• Τι εργαλεία έχω ήδη στη διάθεσή μου;
• Τι ευθύνη έχω σε κάθε θέμα που με απασχολεί;
• Από το 1 έως το 10 πόσο με αγχώνει αυτή η κατάσταση;
Επιπλέον, ο συστηματικός διαλογισμός ανά τακτά χρονικά διαστήματα και λίγο πριν κοιμηθούμε βοηθά εξαιρετικά τόσο σε έναν ήσυχο ύπνο όσο και σε μια πιο συνειδητή ζωή.
Όταν το άγχος μετατρέπεται σε δομημένη σκέψη, παύει να μας παραλύει και γίνεται πληροφορία προς διαχείριση.
Τελικά, τι μας δείχνει το άγχος; Ίσως το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι: «Πώς θα μειώσω το άγχος των εξετάσεων;» Αλλά: «Πόσο συνειδητά διαχειρίζομαι την καθημερινότητά μου και την προσωπική μου εξέλιξη;» Γιατί εκεί ξεκινά η πραγματική αλλαγή. Και εκεί το άγχος παύει να έχει τον πρώτο λόγο.
