Υπάρχουν στιγμές στην επαγγελματική μας πορεία που όλα μοιάζουν… θολά. Ειδικά εάν είμαστε αναπληρωτές καθηγητές για αρκετά χρόνια ή χρειάζεται να αλλάζουμε συχνά βαθμίδες και σχολεία, τότε η ψυχική μας ανθεκτικότητα είναι κάτι που αναμφίβολα δοκιμάζεται.
Κάποιες μέρες, μπορεί να ξυπνάς το πρωί και να πηγαίνεις στη δουλειά σου, αλλά κάτι έχει αλλάξει. Δεν υπάρχει η ίδια ενέργεια. Δεν υπάρχει ο ίδιος ενθουσιασμός. Και τότε γεννιέται μια σκέψη: «Μήπως έχω χάσει το νόημα;» η οποία μπορεί να φέρει και μια άλλη, αλληλένδετα: «Μήπως δεν είμαι καλός καθηγητής/καλή καθηγήτρια;». Αν είσαι εκπαιδευτικός, αυτές και οι συναφείς με αυτές σκέψεις μπορεί να είναι ακόμα πιο έντονες. Γιατί η διδασκαλία, παρά τα όσα οι περισσότεροι πιστεύουν, είναι κουραστική και απαιτεί πολλά ψυχικά αποθέματα. Και όταν χαθεί το νόημα…χάνεται κάτι βαθύτερο.
Δεν είσαι ο μόνος, δεν είσαι η μόνη και δεν είστε μόνοι.
Όσο και να αγαπάμε αυτό το επάγγελμα και όσο και να το θεωρούμε αποστολή ζωής, υπάρχουν στιγμές που απογοητευόμαστε και θέλουμε να τα παρατήσουμε ή έστω κάτι να αλλάξουμε.Αυτό που νιώθουμε είναι ανθρώπινο. Η πίεση της καθημερινότητας, οι απαιτήσεις, οι ευθύνες, η συνεχής προσφορά προς τους άλλους, όλα αυτά αφήνουν το αποτύπωμά τους. Και κάπου εκεί, χωρίς να το καταλάβουμε, απομακρυνόμαστε από τον λόγο που ξεκινήσαμε.
Σε μια τέτοια στιγμή εγώ σε προσκαλώ να θυμηθείς το «γιατί» σου! Πριν γίνεις εκπαιδευτικός, ήσουν ένας άνθρωπος με ένα όραμα. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πεις: «Αυτό θέλω να κάνω»; Ήταν η αγάπη για τα παιδιά; Η ανάγκη να προσφέρεις; Η χαρά του να βλέπεις κάποιον να μαθαίνει; Αυτό το «γιατί» δεν έχει χαθεί! Απλώς έχει καλυφθεί. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τα πάντα για να ξαναβρείς το νόημα.
Χρειάζεται να κάνεις μικρές επιστροφές, να δώσεις χώρο στον εαυτό σου, να παρατηρήσεις τι σε κουράζει και τι σε γεμίζει, να επιτρέψεις στον εαυτό σου να νιώσει ξανά. Ακόμα και μια μικρή στιγμή σύνδεσης με έναν μαθητή μπορεί να σου θυμίσει γιατί ξεκίνησες. Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος/τέλεια. Πολλές φορές χάνουμε το νόημα γιατί προσπαθούμε να είμαστε τα πάντα για όλους. Να τα κάνουμε όλα σωστά. Να μην κάνουμε λάθη. Να ανταποκρινόμαστε σε κάθε απαίτηση. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να έχεις νόημα. Χρειάζεται να είσαι αυθεντικός. Επένδυσε ξανά σε εσένα. Η επαγγελματική εξουθένωση πολλές φορές δεν έρχεται από το «πολύ». Έρχεται από το «χωρίς νόημα». Όταν αρχίζεις να επενδύεις ξανά στον εαυτό σου — στη γνώση σου, στην εξέλιξή σου, στην προσωπική σου φροντίδα — κάτι αλλάζει. Σιγά σιγά. Αλλάζει ο τρόπος που βλέπεις τη δουλειά σου. Και μαζί… αλλάζει και το πώς τη ζεις.
Κλείνοντας, αν νιώθεις χαμένος, δεν σημαίνει ότι πήρες λάθος δρόμο. Σημαίνει ότι χρειάζεται να σταματήσεις για λίγο… και να ξανακοιτάξεις μέσα σου. Το νόημα δεν βρίσκεται πάντα έξω. Πολλές φορές σε περιμένει εκεί που ξεκίνησαν όλα!
Υ. Γ. Και πάντα να θυμάσαι ότι εγώ και η ομάδα του www.legacylegatou.gr είμαστε εδώ για σένα και για ό,τι και όσο μας χρειάζεσαι, αρκεί να επικοινωνήσεις μαζί μας στο info@legacylegatou.gr.
