Ένα site για Εκπαιδευτικούς. Το δικό σου site για την Εκπαίδευση.

Εύκολοι τρόποι να καλλιεργήσουμε την διακριτικότητα στα παιδιά

kindness matters new - Εύκολοι τρόποι να καλλιεργήσουμε την διακριτικότητα στα παιδιά - Legacy Legatou

Θα έχετε παρατηρήσει ότι μπροστά στο διαφορετικό τείνουμε να συμπεριφερόμαστε αλλόκοτα. Κοιτάμε περισσότερο, κάνουμε γκριμάτσες ή και νοήματα και ενίοτε είμαστε περίεργοι να μάθουμε τι συμβαίνει. Συχνά ψιθυρίζουμε μεταξύ μας λες και ο άλλος δεν μας ακούει ή δεν καταλαβαίνει ότι μιλάμε γι’ αυτόν. Η έλλειψη τακτ ή αλλιώς η απουσία καλών τρόπων μπορεί να ξεκινήσει από την παιδική ηλικία και να μας συνοδεύει σε όλη την ενήλικη κοινωνική ζωή μας.
Ως παιδιά κάποτε νιώσαμε άβολα εξαιτίας δικής μας απρέπειας ή των γύρω μας. Συμπεριφερθήκαμε κάπως αδιάκριτα απέναντι σε άλλα παιδιά που μόλις γνωρίσαμε, σε συμμαθητές, ακόμη και σε φίλους μας που μπορεί να αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα σε μια χρονική περίοδο. Το θέμα είναι τι μπορούμε πλέον ως καθηγητές να κάνουμε ώστε να βοηθήσουμε να χτιστεί από νωρίς η διακριτικότητα και να εδραιωθεί.
Η διακριτική στάση είναι συνώνυμη της ευγένειας και των καλών τρόπων. Πρώτα πρώτα, αντικατοπτρίζεται στη λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία που χρησιμοποιεί κανείς στις διαπροσωπικές του σχέσεις. Άρα ας προσπαθήσουμε:
α. να διδάξουμε στους μαθητές

  • φράσεις που λένε αυτό που θέλουν ευγενικά . Ας τους δώσουμε μια λίστα με διαφορετικές εκφράσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μπροστά σε ένα γεγονός. Να πουν π.χ έκανες κάτι κουτό, αντί του είσαι χαζός σε κάποιον συμμαθητή τους.
  • Ευγενικές συμπεριφορές. Αν σκοντάψει κάποιος μπροστά τους και πέσει κάτω αντί να γελάσουν, να σπεύσουν να τον βοηθήσουν να σηκωθεί ρωτώντας τον αν είναι καλά.

β. Ταυτόχρονα, μπορούμε να επιλέξουμε μικρές ιστορίες που μιλούν για την διαφορετικότητα και να τις εξετάσουμε μαζί με τους μαθητές ως προς τα νοήματα, όπως για παράδειγμα «Ο Τριγωνοψαρούλης». Ένα τριγωνικό ψάρι μας μαθαίνει ότι μια καλή επίδοση στα μαθήματα δεν είναι πάντα το ζητούμενο αφού όταν κανείς ανακαλύπτει τα δυνατά του σημεία και όταν προκύψουν οι κατάλληλες συνθήκες- και έχοντας σχέδιο- θα καταφέρει να τα αναδείξει με τον καλύτερο τρόπο για όλους.
Έτσι, μπορούμε διαβάζοντας τέτοιου είδους ιστορίες να σταθούμε στις εκφράσεις των πρωταγωνιστών και να ρωτήσουμε ποια συναισθήματα πιστεύουν τα παιδιά ότι αντικατοπτρίζουν ή να τα βάλουμε να υποδυθούν ρόλους, μπαίνοντας έστω και φανταστικά στη θέση του άλλου. Φτάνουμε λοιπόν στην ενσυναίσθηση. Η ικανότητά μας να συμπονούμε τους άλλους και να τους συμπαραστεκόμαστε είναι γνώμονας ότι θα τους φερθούμε και με τρόπους που δεν τους προσβάλλουν ή τουλάχιστον τους κάνουν να νιώθουν άνετα.


γ. Όταν αυτό είναι εφικτό μπορούμε και εμείς οι ίδιοι να επισημάνουμε στα παιδιά κάποια από τα συναισθήματα των άλλων ήδη από μικρή ηλικία, λέγοντας π.χ. «Η Μαρία πόνεσε/ στεναχωρήθηκε όταν έγινε αυτό…».
Τέλος δεν ξεχνώ πως η δική μου διακριτικότητα αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα μίμησης.

Σ' ενδιαφέρει επίσης…